|
| |
|
امروز دوست می دارم و فردا از هر چه حس دوست داشتن تهی خواهم بود روز هنگام با کوله باری از نو میدی پا به کوچه ها و خیابان ها می گذارم و می بینم سگ دو زدن های پیاپی مردم را،با نام بیگانه ی تلاش آشفته و اندوهگین خسته و ملول به خانه باز می گردم رنج پدر و صبر مادر بر خستگی ام می افزاید خود هم نمی دانم به دنبال چیستم دوست داشتن ....!!؟ اعتماد ....!!؟ آرامش...!!؟ یا ...!!؟ گم شده ام در میان این هیاهو و سگ دو زدن ها گم شده ام ،در خود،در میان پایه های متزلزل و لرزان پل اعتماد در میان زندگی و مرگ در میان حصار کوچک تنهایی من خسته ام به مرده ای زنده می مانم می خواهم نفس بکشم بگذار.... بگذار کمی نفس بکشم ...!! | |