من از میان هزاران ستاره ی روشن تو را  ای خداوند در صبح سحر گاهان چیدم...تو را چیدم...تو را بوئیدم...تو را در قلبم دیدم..

تنم نوازش دستانت را ارزو مندست...و دلم نیایش وجود پر محبتت را..

مگو که باد گذر نمیکند به خلوت ما...

بگو ارام بگیرید ای بادها...

تو را به عشق وحشی مجنون..به تیشه فرهاد..

تو را به مستی چشمانت...به لبخندت..

در این تداوم بیهوده..

در این رفتن روز و شب...

مرا به حال خود رها نکن..مرا که بی تو تنهایم

من یک چهار دیواری دارم و دو پنجره...

پنجره هایی که هر روز منتظرند..

منتظر انتظار من!

از یکی به زمین نگاه میکنم و از دیگری به اسمون.

و اسمون به من لبخند میزنه..

اسمانی که به چشمهایه من امید و صبر و تحمل...

و به دستام قوت و انرژی..

و به جونم ارامششو می بخشه..

و من همه رو تقدیم زمین میکنم..

و زمین به من لبخند میزنه..

دستامو روی زمین میذارم..

جاش گلای قشنگی در میان..

حالاست که مطمئنم منم یه چهار دیواری دارم..